[Fic Yugioh][KaibaxYugi] The last game.

posted on 13 Apr 2014 20:45 by boyzaaben
 
 
แฮร่~ สวัสดีทุกๆคนนะคะ 
วันนี้เบลล่า (หรืออีกนามว่าเบนโต่ว #ผิดส์) จะขอลงฟิคที่เพิ่งแต่งสดๆร้อนๆนะคะ 
เป็นฟิคของ Yugiohนะคะ ตามชื่อบล็อคว่าติ่งยูกิ #ขำ
อาจจะแต่งไม่ค่อยดีนะคะ มือใหม่ค่ะ แฮร่ ////3////
แต่ว่าก็ตั้งใจเต็มที่นะคะ อดหลับอดนอนเลยทีเดียว #ฮา
บล๊อคนี้จะขอแยกมาอีกทีจากกระทู้เด็กดีนะคะ กลัวโดนแบน 55  
http://my.dek-d.com/dekdee/writer/view.php?id=1138189 อันนี้ก็ลิงค์กระทู้เด็กดี
ในบล็อคนี้ก็จะขอลงคู่ของไคบะกับยูกินะคะ เป็นฟิคสั้นๆพาร์ทเดียวจบค่ะ //3// อาจจะมีคลุมขาวนิดๆนะคะ.... เพื่อความเร้าใจ #ถรุ้ย 55
ปล.(ถ้าในฟิคยูกิ=อาเทมค่ะ พอดีคิดว่าถ้าใช้ชื่ออาเทมแล้วเวลาแต่งจะรู้สึกแปลกๆนะค่ะ ไม่ได้ฟีลลิ่ง #ฮา)
ปล2. ฟิคเรื่องนี้อาจจะดูSMและสงสารยูกินิดๆนะคะ แต่คนแต่งเป็นอะไรไม่รู้ ชอบแต่งแบบโรคจิต #สงสัยตัวเองก็โรคจิต 5555
 
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
 
เรื่องจริงไม่มุ้งมิ้งแบบในรูปนะคะ.........55
 
Fanfic by : Bella (หรือเบนต่วย 55)
Animation : Yugioh
Kaiba x Yugi (Atem)
R17.5+ #ห๊ะ
......
.....
......
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.

 

“ยูกิ…..นายไม่มีทางหนีฉันพ้นหรอก…………….”

…………………………..

……………………………

………………………

……………………………

…………………………..

………………………………..

……………………………..

…………………………….

“เกมลงทัณฑ์มันยังไม่จบแค่นี้หรอกนะ………………….หึ”

----------------------------------------------------------------------------------------------

     การแข่งขันแบทเทิ่ลซิตี้ได้จบไปแล้วเมื่อ 2 เดือนก่อน ผลการแข่งขันต่างเป็นที่ยอมรับของคนทั่วโลก แต่กลับมีเพียงคนๆหนึ่งที่ไม่ยอมรับในการแข่งครั้งนี้…… ถึงภายนอกจะยอมรับ แต่ภายในใจของเขาคนนั้นกลับไม่ยอมรับความพ่ายแพ้……….. ยูกิ…… คนที่ฉันยอมรับให้เป็นคู่ต่อสู้เพียงคนเดียว…… ฉันจะต้องตัดสินกับนายอีกครั้งให้ได้…………..

    ไคบะทีนั่งอยู่บนเก้าอี้ในตำแหน่งประธานของบริษัทไคบะคอปเปอร์เรชั่นครุ่นคิด ถึงเหตุการณ์ที่ยากจะยอมรับในการต่อสู้กันระหว่างตัวเขาเองกับยูกิในศึกแบทเทิ่ลซิตี้ …….. ทำไมกันนะ

ทำไมฉันคนนี้ถึงแพ้.......? ไคบะได้แต่ครุ่นคิดอยู่ในใจ

     ฉันไม่ยอมรับหรอก……….. เราจะต้องตัดสินกันใหม่อีกรอบ….. คราวนี้แหละ เขาจะต้องชนะ……… และมอบความเจ็บปวดอันแสนสาหัสให้ผู้ชายที่ชื่อมุโต้ ยูกิ…………

ความเจ็บปวดของการพ่ายแพ้………… ความเจ็บปวดกับการโดนลงทัณฑ์……………

     เมื่อคิดได้ดังนั้น ไคบะก็สั่งคนขับรถให้ไปเชิญยูกิมา…… เพื่อเล่นเกมครั้งสุดท้าย ……………….. ที่เขาจะเป็นผู้ชนะ!!!

---------------------------------------------------------------------------------------------

“ยูกิ~ วันนี้ไปเล่นเกมกันเหอะ” โจวโนะอุจิส่งเสียงเรียกยูกิอย่างรื่นเริงส่วนยูกิก็กำลังตั้งใจเก็บของใส่กระเป๋าอย่างช้าๆ

“เล่นเกมหรอ….. ฉันรู้สึกเริ่มเบื่อแล้วล่ะ…. นายไปกับฮอนดะเถอะ” ยูกิหันไปบอกกับโจวโนะอุจิแบบเบื่อๆ ….เขาเบื่อแล้วที่จะต้องเล่นเกมพวกนี้……. เกมที่เล่นไปก็ชนะน่ะ……. มันน่าเบื่อจะตาย…………

‘ตัวฉันอีกคนหนึ่ง…….นายมีอะไรไม่สบายใจรึเปล่า?’ ยูกิเจ้าของร่างถามยูกิอีกคนหนึ่ง

“ไม่มีอะไรหรอก นายไม่ต้องสนใจหรอก” ยูกิอีกคนหนึ่งตอบ เขาไม่ต้องการให้ยูกิเจ้าของร่างต้องเป็นกังวล จึงพยายามหลีกเลี่ยงที่จะตอบให้อีกฝ่ายรู้สึกไม่สบายใจ

‘งั้นหรอ…..แต่ถ้านายมีอะไร….. นายบอกฉันได้นะ……ฉันรู้ว่านายคงรู้สึกเบื่อ….กับเกมที่นายเล่นไปก็ชนะ….. แต่ว่า…….. การชนะน่ะ…. มันก็ไม่แน่เสมอไปหรอกนะ……. เกมน่ะเป็นสิ่งที่ไม่แน่นอน…….. นายอาจจะแพ้มั่งก็ได้นะ……..ตัวฉันอีกคน…….’ ยูกิเจ้าของร่างบอก ทำให้ยูกิอีกคนถึงกับหลุดขำออกมา

‘นายขำทำไมน่ะ’

“ฮ่าๆ การพ่ายแพ้งั้นหรอ…… ฉันน่ะ…. รอคอยสิ่งนั้นมาตลอดเลยนะ…… แต่ว่า…… แม้แต่คู่แข่งอย่างไคบะยังไม่สามารถเอาชนะฉันได้เลย……. ฉันคงไม่มีทางไม่พบกับคำว่าแพ้แน่ๆ”   ยูกิอีกคนหนึ่งตอบยูกิเจ้าของร่างอย่างขำขัน….. แววตาที่มีแต่ความว่างเปล่า…… การที่เขาชนะทุกคนมา ทำให้เขารู้สึกเบื่อหน่าย แววตาไร้สีสันความสนุกมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย……………

ไคบะ……….ฉันรอนะ………. เวลาที่นายจะเอาชนะฉันได้!!.......................................

“อ่าว ยูกิกลับมาแล้วหรอ วันนี้ไม่ไปเล่นเกมกับโจวโนะอุจิเรอะ” คุณปู่ถามยูกิอย่างสงสัย คงเพราะสังเกตได้ว่าช่วงนี้ยูกิมักจะกลับบ้านเร็วและมีสีหน้าไม่ค่อยร่าเริงเท่าไหร่ 

“นี่คุณปู่…. ช่วงนี้ไม่มีเกมอะไรยากๆให้เล่นมั่งหรอ” ยูกิถามคุณปู่ด้วยสีหน้าจริงจัง แต่คุณปู่กลับส่ายหน้าให้ ทำให้ยูกิรู้สึกเบื่อเข้าไปอีก

“แต่ว่านะยูกิ…….. เกมน่ะเป็นสิ่งไม่แน่นอน…….. เล่นแล้วชนะแค่ไม่กี่ครั้งน่ะ…… มันอาจจะไม่ชนะเสมอไปนะ………”

“คุณปู่นี่พูดเหมือนยูกิเลยนะ......” ยูกิบ่นเบาๆแล้วเดินขึ้นห้องไป……………ทิ้งให้คุณปู่มองตามหลังอย่างเหนื่อยใจ………….

----------------------------------------------------------------------------------

“ยูกิ ยูกิ!! มีคนมาหาแน่ะ” คุณปู่ตะโกนมาจากข้างล่าง ทำเอายูกิที่เผลอหลับสะดุ้งตื่นขึ้น….. ใครกันนะมาหาเขาในเวลานี้………… ยูกิคิดในใจแล้วเดินลงไปอย่างหัวเสีย ที่เวลาพักผ่อนของเขาต้องมาเสียไปเพราะเรื่องแค่นี้……

“คุณคือมุโต้ ยูกิสินะครับ ประธานไคบะสั่งให้ผมมารับคุณครับ” คนขับรถของไคบะพูดเชิญอย่างมีมารยาทก่อนที่จะผายมือไปที่รถลีมูซีนคันหรู

“ไคบะงั้นหรอ……… จะให้ฉันไปทำอะไรกัน……..?”  ยูกิถามอย่างสงสัย ทำไมคนอย่างไคบะต้องมาเชิญเขาไปในเวลานี้ด้วย?........ ไคบะต้องการจะทำอะไรกันแน่………

 

“เรื่องนั้นผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ….. แต่ท่านไคบะให้ผมมาเชิญคุณไป…” คนขับรถตอบกลับอย่างสุภาพ ส่วนยูกิก็ยืนครุ่นคิดอย่างสงสัยในการกระทำของไคบะ แต่ก็ตัดสินใจตอบรับคำชวนของไคบะ……เพราะเขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าไคบะตั้งใจจะทำอะไรกันแน่…………

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

ณ. คฤหาสน์ตระกูลไคบะ 

“เจ้าไคบะมันต้องการจะทำอะไรกันแน่นะ……..” ยูกิบ่นพึมพำพลางเดินเข้าไปในบ้านเพียงคนเดียว

‘เอ่อ…. ผมคงมาส่งคุณได้เพียงแค่นี้ เพราะประธานบอกว่าให้คุณมุโต้ ยูกิเข้าไปได้แค่คนเดียว’ คนขับรถบอกกับยูกิตอนที่มาถึงหน้าค